9 marca

09/03/2013

Gubię słowa nieustannie. Bardzo tego nie lubię. Piszę pamiętnik od 4 klasy, mam duży zeszyt z zapiskami z gimnazjum, ale nie umiem go przeczytać. Mam zeszyt mój i Mateusza, w którym wymienialiśmy się myślami. Boję się go przeczytać. Chcę, ale nie jestem w stanie.

Cały czas i nieustannie.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: