21 września

21/09/2014

Czemu tak się uparłam na miasto, w którym nikt na mnie nie czeka? Coraz częściej myślę o studiach nie jak o przygodzie, ale jak o wygnaniu. Mam nadzieję, że to tylko głupie myśli z bezczynności. Mam nadzieję, że nie spędzę tutaj tych 5 lat sama.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: