7 listopada

07/11/2015

Kiedyś umiałam być sama. Nie oczekiwałam od ludzi wiele i nie spodziewałam się od nich wiele. To było bezpieczne i działało, dopóki się nie zakochałam. Teraz już nie umiem, bo wiem, że wszystko jest lepsze, gdy można się tym podzielić albo przeżyć razem. Czasem żałuję, że już nie przychodzi mi tak łatwo odcięcie się od innych.

Chyba Agata postanowiła się ze mną „rozstać”. Moje smsy nie docierają do niej, może zmieniła numer. Mam podejrzenie, że ludzie myślą, że jestem zimna, obojętna i myślę tylko o sobie. Fakt, jestem zamknięta w sobie i nie płaczę nad każdym zdechłym ptaszkiem, ale daleko mi od bycia nieczułą i niewrażliwą.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: